เนื่องจากจะได้เป็นส่วนนึงของละครวิทยานิพนธ์ของคณะ ในฐานะ นางเอกขี้โรคก็มีความภูมิใจอย่างยิ่งที่จะเล่าว่าอาทิตย์ที่ผ่านมา ได้ทำละคร ไป หลายขั้นตอนแล้วและคงเป็นเรื่องดีถ้าเราจะบันทึกไว้ ว่าเราทำอะไรไปบ้าง เพราะ พอ ซ้อม ๆ ไป ความรู้สึกพวกนี้เราจะลืมไปหมด (ฮา)ตอนแรก ก็ ออดิชัน ก่อนตอนออดิชัน ยังไม่รู้ว่าเราจะได้เล่นเรื่องไหน หรือจะไปเข้าตาผู้กำกับคนไหน ก็ จะได้ทำหลายอย่างที่ครั้งนี้ ไปออดิชัน เขาก็ให้1 แนะนำตัว2 ร้องเพลงอะไรก็ได้ที่ชอบ3 อ่านบท4 อ่านบท โมโนลอคแนะนำตัวก็ ผ่านไปง่าย ๆ น้อง ๆ ตะลึงมากว่าเราหน้าเด็ก (ฮา) คิดว่าเรายังอยู่ปีหนึ่งแหม ภูมิใจมากมาย (ฮา ฮา)ร้องเพลงก็เห็นว่ามี เอาคีย์บอร์ดมา แล้วก็เห็นมี การไล่เสกลกันด้วย (แอบได้ยิน ตอนนั่งรอออดิชั่น) ก็เลยคิดว่า ร้องอะไร ธรรมดา ๆ ไม่ต้องมีอารมณ์ร่วมมากจะดีกว่าก็เลย ร้อง think of meก็ ร้องไปได้ดี ไม่มีอะไรก็ไป ไล่เสกล บอก ผู้กำกับว่า "ได้แค่ ประมาณเอ นะคะ"แต่ผู้กำกับ บอกว่า "เกินครับ เกินเยอะเลยครับ"ตอนนี้ไม่รู้แล้วว่า เสียงสูงที่สุดของเรา อยู่ตรงไหน- -*แต่เพราะว่า เอ อะ ร้องได้ชัว ๆ ก็เลยบอกไปว่า เอหลังจากนั้นก็อ่านบทเราได้อ่านบท ของตัวละครที่ชื่อ อลิซาเบธอืม ก็อ่านไป เหมือนบรรยากาศเก่า ๆ มันกลับมานี่มันกี่ปีมาแล้วนะ ที่เราไม่ได้ทำอะไรแบบนี้เล่นไปแบบที่คิดว่า น่าจะแสดงออกมาในลักษณะแบบนี้พูดง่าย ๆ คือ ไม่ได้ประยุกต์ทฤษฎีการละครอะไรที่เรียนมาทั้งนั้นแหละเอามันซื่อ ๆ ไปเลย คือเราจะเล่นแบบนี้อะก็จบ ไปปรากฎว่า วันต่อมา เขาบอกว่า call backคงเป็นอีกขั้นของการออดิชันล่ะมั้งก็เลยไปมีนักแสดงหน้าตาคุ้น ๆ เพื่อน ๆ กันมาก ๆ และดูมีเด็กเอกละครเยอะทีเดียวเราก็เข้าไปอ่านบท อลิซเบธ อีกแล้ว แต่คราวนี้เป็นฉากที่มีคน 9 คนเลยทีเดียว (ผู้ชายเต็มเลย)คราวที่แล้ว มี แค่ 2 คนแต่คราวนี้ 9 คนเป็นฉากในศาลเนื่องจากว่า พอรู้ว่าได้ คอลแบค และก็เลยเดาเองว่า จะได้เล่นเรื่อง the crucible ซึ่ง อลิซเบธมันเป็น เมียพระเอก ก็เลยไปอ่านรีวิว และ เรื่องย่อมานิดหน่อย ทำให้พอจะจับทางเรื่องได้ ว่าจะประมาณไหน
ตอนที่อ่าน เรื่องราว ใน สปาร์คโน้ต คือ โดนมาก ๆ อะ ตัวละครตัวนี้ คือ น่าเล่นมาก ๆ (มีฉากล่ามโซ่ด้วย)
ก็รู้สึกเลยว่าอยากเล่นเป็น นางอลิซเบธนี่แหละ
ภาวนาโคตร ๆ ให้ คนที่เรียกเรา คือ the crucible
เพราะอยากเล่นละคร เครียด ๆ สังคม ๆ
ไม่อยากเล่นละครเพลง แล้ว พอกันที!!!!
แล้ว ก็ได้อ่านบทอลิซาเบธอีกแล้ววว
คราวนี้รู้สึกว่าเข้าใจตัวละครมากขึ้น
พออ่านอันนี้จบ ทุกคนกลับหมด เหลือเรา กะ คนที่จะลอง แคสเป็นพระเอกดู
คนคนนี้ ชื่อ พี่กฎ
ก็อ่าน สองคน ฉากเดิมตอนออดิชันนั่นแหละ แต่เเปลี่ยนพระเอกเฉย ๆ
ก็รู้สึกเลยว่า เออ พี่เขาไม่เข้าใจตัวละครเลยว่ะ
- -*
แต่ก็รู้สึกลาง ๆ ว่าพี่เขาน่าจะได้ เพราะดู ผู้กำกับจะชอบ อะนะ
แล้วผู้กำกับก็พูดว่า "คิดว่าจะให้เล่นเป็นตัวหลักนะคะ ทั้งสองพอมีเวลาซ้อมไหม"
แล้วตอนนั้น พี่เขาก็บอกว่า เขาต้อง ซ้อมแม่นาค..
เอ๊ะ เล่น แม่นาคเหรอ เล่นเป็นอะไรคะ
เขาบอก "เล่นเป็นเรืองครับ"
เรือง คือ พระรอง ที่เล่นคู่กับ ปุยฝ้าย เอเอฟ 4
ก็ เลยแบบ ว่า เออ พี่เขาดูต่างมาก ๆ จากเรือง
แสดงว่า แอกติ้งน่าจะใช้ได้อยู่นะ
ก็จบไป อีกหนึ่งขั้นตอน
ขั้นตอนต่อมาคือ
วัดตัว รับบท ตัดชุด
ทำ
โฟโต้คอล
คือ การ ถ่ายภาพนิ่ง เพื่อเตรียมประชาสัมพันธ์นั่นเอง
น่าอายมาก ๆ อย่างฉันนี่นะ จะต้องถ่ายรูปลง สิ่งพิมพ์!!
พอตอนแต่งหน้า ช่างแต่งหน้า ก็ถามว่า "เฮ้ย คนนี้เล่นเป็นอะไรวะ"
ผู้กำกับ เออ คนนี้ เล่นเป็น เมียพรอคเตอร์ แต่ปัญหาคือ พี่เขาหน้าเด็กมาก แกเอาแก่ ๆ ประมาณ 30 นะ แล้วก็ขี้โรคด้วย ดูป่วย ๆ
ช่างแต่งหน้าก็พยายามแต่งแบบ งง ๆ ว่า จะเอาไงดี
สุดท้ายเลยตีโจทย์ว่า เอา แบบ หน้าดูซีดเซียวละกัน ก็เลยแต่งหน้า เหลือง ขาว นู้ด ไม่แดงชมพู
แต่ผู้กำกับยังไม่พอใจ
บอกว่า ไม่ดูขี้โรคเลย เอาหน้า ตอบ ๆ ตาคล้ำ ๆ
แก้กันไปมา 3 4 รอบได้
เหมือนจะโอเค เราก็เลยไป ทำท่าสวดมนต์อ้อนวอนพระเจ้าอยู่ ตรง หน้ากล้อง ฉากหลังเป็นพื้นดำธรรมดา
พอเข้ากล้องลงไฟแล้ว ดูเหมือนเราจะยังดูป่วยไม่พอ
ก็แก้หลายรอบมาก
เวลาผ่านไป
สุดท้าย ก็ได้เวลาถ่าย เรากะพระเอกไปถ่ายคู่กัน หน้า แบคดรอป
เราก็เกร็งโคตร ๆ - -* ชีวิตนี้ต้องมาทำไรแบบนี้
เริ่มจาก ให้ พระเอก โอบเราจากด้านหลัง
จะบอกว่า เขาโอบเรา เราก็ไม่อะไรนะ แต่ให้เรา เอามือ ไป แปะตรงหน้าอกเขาแบบ....
คือ ลองจินตนาการ หน้าปก คู่สร้าง คู่สม หรือ หนังสือ เรื่องย่อละครสักเรื่อง อะไรอย่างนั้นอะ
ผู้กำกับเดินเข้ามาหาเรา แล้ว เอามือขวาเรา แปะลงไป บนหน้าอก พระเอก พูดว่า "อันนี้ ขอนะ"
แล้วเราเกร็งมากกกกกกกกก
มือ ที่วางอยู่บนหน้าอกผู้ชายยยยยยยยยย
ครั้งแรก - -* โอย หัวใจจะวาย
แล้ว
ต้องค้างท่านั้นนานมากกก
"อลิซาเบธ เข้าใกล้ได้อีกครับ ใกล้ได้อีก"
โอย กรูจะเป็นผัวเมียกันอยู่แล้ว!!!~ (ในเรื่องมันก็เป็นนี่หว่า)
เราต้องเอามือ จับหน้าอกผู้ชายครั้งแรกในชีวิต นานขนาดนี้
แล้วจะบอกว่า มัน นิ่ม ๆ ด้วยอะ เราไม่เคยคิดเลยว่ามันจะนิ่ม
จบข่าว
*
หลังจากนั้นก็ต้อง โพส ท่านั่ง คือ นั่งพับเพียบซบ ไปทางพระเอก พระเอกก็ ประคองเราไว้ เหมือนปกป้อง
แบบ นะ
เฮ้ออออออออออ
*
เอาเป็นว่า หวังว่าจะไม่แย่มาก เรื่องรูป
*
ขั้นตอนต่อไป คือ first read คือ การอ่านตั้งแต่ต้นจนจบกับนักแสดงทุกคน ทุกคนอ่านตามบทของตัวเอง เหมือน สื่อสารกันมา ดัง ๆ โดยที่ ไม่มีท่าทางใด แค่นั่งเก้าอี้อ่าน ง่าย ๆ
เราก็ตั้งใจว่าจะอ่านเฉย ๆ นะ เพราะว่า พอมีคนเยอะ ๆ แล้วเราเกร็งมาก
นักแสดง 19 คนดู + ผู้กำกับ + ทีมงาน
เขิน ๆ
พอถึงตอนไคลแมกซ์ เราดันร้องไห้ออกมาจริง ๆ
แบบ ร้องเหมือนเล่นจริง ๆ เลยอะ
บทตอนนั้นคือ
พรอคเตอร์ ผมอยากให้คุณเห็นความดีของผม ใครจะยอมตายเพื่อรักษาชื่อเขาไว้ก็ช่าง แต่ผมรู้ว่ามันเป็นการเสแสร้ง ผมรู้ไอ้พวกนี้มันตบตาพระเจ้าไม่ได้ และมันก็ปกป้องลูก ๆ เราจากมันไม่ได้ ถ้าผมทำ คุณจะยกโทษให้ผมได้ไหม
อลิซาเบธ (กลั้นสะอื้น) จอห์นคะ มันไม่มีประโยชน์อะไรที่จะให้ฉันยกโทษให้ เพราะคุณก็ไม่มีวันยกโทษให้ตัวเอง (พรอคเตอร์หันไปนิดหนึ่งอย่างทรมาน) มันไม่ใช่ฉันที่จะตาย คุณนะคะที่จะ ... (พรอคเตอร์ลุกขึ้นอย่างช้า ๆ อย่างทรมานใจ แต่ตัดสินใจแน่วแน่ อลิซาเบธพูดไม่ออก พยายามที่จะไม่ร้องไห้) ขอให้แน่ใจเถอะค่ะ จอห์น อะไรก็ตามที่คุณจะทำต่อไป นั่นคือ สิ่งที่คนดี ๆ เขาทำกัน (เขาหันมามองอย่างสงสัย และค้นหา) ฉันมาลองคิดดูแล้ว ตลอด 3 เดือนมานี่ จอห์น (หยุด) ฉันบาปเหลือเกิน ฉันคงเป็นภรรยาที่แย่มาก สามีถึงจะไปมีผูหญิงคนใหม่
พรอคเตอร์ (ปวดร้าว) พอเถอะ พอกันที...
อลิซาเบธ (สารภาพ) คุณควรจะรู้จักฉันดีกว่านี้ค่ะ
พรอคเตอร์ ผมไม่สนใจ ผู้รู้จักคุณดีแล้ว
อลิซาเบธ คุณรับบาปที่ฉันก่อขึ้นมานะ จอห์น
พรอคเตอร์ ไม่ใช่ ผมทำของผมเอง
อลิซาเบธ จอห์น ฉันถือว่าฉันซึ่ง.. ต่ำต้อย..เพราะฉะนั้นเลยไม่มีใครจะมารักฉันจริง ๆ จัง ๆ มันมีแต่ความสงสัยค่ะ ทุกครั้งที่ฉันจูบคุณ ฉันไม่รู้ว่าจะพูดว่าที่รักยังไง ฉันทำให้บ้านมันไร้ชีวิตค่ะ..
คือในบทมันเขียนว่า "กลั้นสะอื้น" เป็น stage direction ก็คือมันร้องไห้นั่นเอง แต่เราดันร้องไห้ออกมาจริง ๆ
- -*
คือ ตอนนั้น อายมาก แต่มันหยุดไม่ได้แล้ว ก็เลยพูดไปจนนจบ
มันสะเทือนใจอะ
อาจจะเพราะเราชอบ อลิซาเบธมั้ง
เป็นตัวละครที่เต็มไปด้วยความรัก การให้อภัย และการโทษตัวเองก่อนคนอื่น
คือ แบบ สุดยอดอะ
คิดว่าจะพยายามเล่น ให้ดีที่สุด
บทพูดนี้อยู่ในองก์4
เรื่องนี้มี 4 องก์ ผู้กำกับบอกว่าจะ ทำ องก์ 1 กะ 2 ให้เสร็จภายใน ปีนี้
ก็ลองดูว่าเรากับพระเอก จะเล่นไปถึงไหน
เออ
แบบว่า อินมาก ๆ อะ
เอาใจช่วยด้วยนะ
เล่น 5 รอบ น่าจะที่ หอศิลป์ ที่อยู่ตรงรถไฟฟ้าบีทีเอส สนามกีฬาอะ
12 13 14 กพ
มีเวลามาดูนะ
^^
*
edit @ 29 May 2010 02:34:09 by レイラ*